تبیین دانش محتوای پداگوژیکی معلمان تربیت‌بدنی در زمینه فناوری‌های نوین هوش مصنوعی در داوری ورزشی
کد مقاله : 1017-5THPECONF (R1)
نویسندگان
حجت مردانه طالشمکائیل *
گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران.
چکیده مقاله
پیشینه و اهداف: گسترش فناوری‌های هوش مصنوعی در داوری ورزشی از سیستم VAR در فوتبال تا Hawk-Eye در تنیس و کریکت ساختار تصمیم‌گیری در مسابقات حرفه‌ای را دگرگون کرده است. با این حال، پژوهش‌های موجود عمدتاً بر ارزیابی یک فناوری یا رشته ورزشی خاص متمرکز بوده‌اند و تحلیل جامعی از روندها و چالش‌های اجرایی این حوزه در دسترس نیست. پژوهش حاضر با هدف ارائه تصویری یکپارچه از کاربردها، تحولات ساختاری و چالش‌های نهادی فناوری‌های هوش مصنوعی در داوری ورزشی انجام شده است.
روش‌ها: پژوهش از نوع مرور نظام‌مند با رویکرد تحلیل مضمون بود. جستجوی نظام‌مند در پایگاه‌های Scopus، Web of Science، Google Scholar، SID و Civilica برای بازه ۲۰۱۰ تا ۲۰۲5 انجام شد. پس از غربالگری بر اساس پروتکل PRISMA، از ۲۱۴ منبع اولیه، ۲۸ منبع نهایی انتخاب و تحلیل شدند.
یافته‌ها: تحلیل مضمون منجر به استخراج سه مضمون اصلی شد: (۱) کاربردهای فناورانه شامل سیستم‌های تصویری، بینایی ماشین و ابزارهای پوشیدنی؛ (۲) تحول در نقش داوری از تصمیم‌گیرنده به مدیر سیستم و نیاز به بازتعریف شایستگی‌های حرفه‌ای؛ (۳) بستر اجتماعی–نهادی شامل شکاف دسترسی، جانبداری الگوریتمی و مقاومت فرهنگی. یافته‌ها نشان می‌دهند که اگرچه این فناوری‌ها خطای انسانی را کاهش داده‌اند، پیامدهایی چون توقف جریان بازی، ابهام در مسئولیت‌پذیری و نابرابری دسترسی را نیز به همراه داشته‌اند.
نتیجه‌گیری: موفقیت فناوری‌های داوری مستلزم توجه همزمان به سه لایه است: استانداردسازی نهادی، کاهش شکاف دسترسی، و طراحی الگوریتم‌هایی با جامعیت فرهنگی بیشتر. برای ایران، ارزیابی زیرساخت‌ها پیش از استقرار، بازنگری در آموزش داوران، و مشارکت فعال در استانداردسازی بین‌المللی توصیه می‌شود.
کلیدواژه ها
هوش مصنوعی، داوری ورزشی، VAR، مرور نظام‌مند، تحلیل مضمون، جانبداری الگوریتمی، فناوری ورزش
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر